* انعطاف پذيرباشيد ، چرا كه انعطاف پذيری نشانه قدرت شما است نه نشانه ضعف.

*اگربا عجله تصميم بگيريد ، در آرامش پشيمان خواهيد شد.

*تفاوت بين خواسته و نياز:برای مثال ممكن است تصميم بگيريد كه دستگاه تلفن ساده خود را عوض كنيد و به جای آن يك دستگاه جديد پيشرفته بخريد.از طرفی وقتی هارد درايو كامپيوتر شما خراب می‌ شود لازم است آن را در اسرع وقت تعويض كنيد تا در محل كار دچار مشكل نشويد.بنابراين خريد دستگاه جديد تلفن خواسته شما و تعويض هارد درايو كامپيوتر نيازشما است.درك ظرافت اين تفاوت برای شناسايی "خواسته ها" و"نيازها"ی طرف مقابل در مذاكره بسيار ضروری است.

*نداشتن اطلاعات بهتراز داشتن اطلاعات غلط است.

*اگرطرف مقابل را چند گروه ذي نفع تشكيل می دهد ، علاوه برآن كه به طور معمول هر گروه وهر فرد را ارزيابی می كنيد بايد موضوع مورد اختلاف ميان آنها را نيز شناسايی كنيد.همچنين ببينيد كدام يك از افراد از طرف ساير گروه ها تصميم های مهم را اتخاذمی كند .

*درباره ی نقش و مسؤليت هر يك از اعضا تصميم بگيريد.آيا آنها در شنيدن و ديدن مهارت بيشتری دارند يا در صحبت كردن؟درون گرا هستند يا برون گرا؟(مثلايك فرد برون گرا می تواند نقش خوب را بهترايفا كند).

*برای اينكه طرف مقابل را وادار كنيد كه سريعترتصميم بگيرد دمای اتاق را چند درجه پايين بياوريد ويا آوردن نوشيدنی را به تعويق بيندازيد.چنانچه جلسه در زمان تنفس نيز ادامه يافت نوشيدنی را دور از ميز مذاكره قراردهيد.

*اولين پيشنهاد شما نبايد طوری باشد كه موقع عقب نشينی باعث خجالت شما شود.

*هرگزنگوييد"هرگز".

*به سؤالها فقط با "بله"يا "خير"پاسخ ندهيد.

*سعی نكنيد طرف مقابل را نادان جلوه دهيد.

*در مواقع لازم شوخ طبع باشيد اما زرنگی نكنيد.

*گفت و گو كردن در جايی دور از ميزمذاكره ، جايی كه طرفين با يكديگر روبرومی شوند، می تواند به روانی مذاكره كمك كند.از اين فرصت ها استفاده كنيد تا طرف مقابل شما را فردی منطقی و قابل مذاكره بشناسد.

*شنونده با لمس كردن غيرارادی گوش و نگاه گريزان چشم نشان می دهد كه حرفهای گوينده وی را متقاعد نكرده است.

*تاكيد روی نكات مثبت نكات منفی را پنهان می كند.مثلا می توانيد بگوييد"درست است كه سال پيش سود نكرديم اما بهتر است به ارقام امسال توجه كنيد".

*سعی كنيد ترديد طرف مقابل را درك كنيد.

*يك جهش ناگهانی به سمت جلو ممكن است طرف مقابل را نگران كند.بهتر است آهسته حركت كنيد.

*توافق طرفين برای ورود ميانجی حاكی از تمايل به حل موضوع است.

*زمانی كه در مورد نحوه اجرای تصميمات به توافق نهايی می رسيد با اتخاذ برخوردی مثبت ، مشتاقانه فضاي مذاكرات را مملو از حسن نيت كنيد.